...บวชดีที่สุด...

ชีวิตพระอิสระไม่มีคู่
การเป็นอยู่ก็ง่ายๆอย่างที่เห็น
แต่มากล้นด้วยคุณค่าถ้าอยู่เป็น
ไม่ลำเค็ญเป็นขี้ข้าหาเลี้ยงใคร
อย่าสึกไปให้เขาด่าหนาท่านเอย
ถึงไม่เคยอดทนไว้รอชาติหน้า
ในชาตินี้ถวายให้พระสัมมา
หวังไว้ว่าพบมรรคผลพ้นทุกข์เอย...

..เตือนใจถ้าคิดจะรัก..

อยากจะมีคู่ชีวิตให้คิดหนัก
คิดจะรักจงมองดูคู่อื่นเขา
ทุกข์ทั้งกายทุกข์ทั้งใจมิใช่เบา
เพราะมัวเมาลุ่มหลงในดงกาม
เมื่อความรักจางคลายเบื่อหน่ายแน่
ความผันแปลกายและใจมีให้เห็น
ที่อยู่ได้เพราะหน้าที่ด้วยจำเป็น
มองให้เห็นความเป็นจริงสิ่งล่อลวง

...เตือนใจคนอยู่วัด...

วัดนั้นหนามิใช่ว่าเป็นคอกหมู
โปรดจงรู้ที่จะอยู่อย่างมีค่า
มิใช่กินแล้วก็นอนผ่อนกายา
ให้รู้ว่าเราอาศัยใครเขากิน
วัดนั้นหนามิใช่ว่าเป็นโรงหนัง
ที่จะฟังที่จะดูอย่างโยมเขา
ทั้งทีวี กีฬา พามอมเมา
เมื่อไหร่เล่าจะเห็นธรรมค้ำจุนใจ

...........................

ข้าวทุกคำที่จะนำเข้าใส่ปาก
แสนลำบากเขาทำนาในหน้าฝน
ทั้งไถหว่านปักดำทุกข์ก็ทน
เราเป็นคนเขาให้มาว่าเพราะบุญ
ในตัวเรานั้นมีบุญอะไรบ้าง
ที่เราสร้างตอบแทนข้าวน้ำเขา
มิใช่มีแต่ผ้าหลืองก็หลงเมา
หน้าที่เราปฎิบัติธรรมนำตอบแทน...

...คนเข้าวัดหัดคิดให้ติด...

การมาวัดมาเพื่อขัดเกลากิเลส
มิใช่มาแล้วเป็นเปรตหิวกระหาย
มาเพื่อสร้างคุณความดีก่อนจะตาย
ไม่วุ่นวายริษยาอิจฉากัน
มาถึงวัดเรามาสร้างความอบอุ่น
มาเกื้อกูลเมตตาธรรมนำสร้างสรรค์
จะป็ฯใครมาจากไหนให้ช่วยกัน
สร้างสวรรค์บนพื้นดินถิ่นนี้เอย