ปญฺญา นรานํ รตฺนํ ปัญญาเป็นที่พึ่งของนรชน1
สปพ.รุ่นม.๑ ,ม.๔

คุณค่าของคำว่า "คน"

          ส้มป่อยพิทยาคม .... โรงเรียนมุ่งเน้นพัฒนา "คุณธรรมจริยธรรม"
          เพื่อส่งเสริมพัฒนาสักยภาพของบุคคลากรในสถานศึกษา
          เข้าอบรม วันที่ ๒๕ - ๒๗ พฤษภาคม ๒๕๕๑
          ณ สำนักปฏิบัติธรรม "อุทยานธรรมดงยาง"

นำนักเรียนระดับ ม.๑ , ม.๔
และพี้เลี้ยง ม.๖ ร่วมเข้าอบรม

จำนวน ๒๕๘ คน


เทียน หมายถึง แสงสว่างนำปัญญา
ดอกบัว หมายถึง ความรู้คู่คุณธรรม
โล่อักษรย่อชื่อโรงเรียน หมายถึงเกียรติยศความภาคภูมิใจ
สีประจำโรงเรียน สีเขียวและสีเหลือง
สีเขียว หมายถึง ความร่มรื่น ร่มเย็น
สีเหลือง หมายถึง คุณธรรม
เขียว-เหลือง หมายถึง
คุณธรรมนำความร่มเย็นสู่สังคม

ก้าวย่าง..ที่มั่นคงเป็น..แรงให้เยาวชนเดินไปบนทางที่ถูกต้อง.....
แต่ทั้งนี้..และทั้งนั้น..ต้องมีผู้นำพาที่..พาไปในทางที่ถูกต้อง...งดงาม..
ใครเล่าจะเดินไปบนทางที่มืดมิด..โดยไม่สะดุดและ..ล้มลง...
หากเขาเหล่านี้..มีเพียงแสงเทียน..ดวงน้อยส่งนำไปบนทางที่มืดมน..
เขาจะไม่เดินผิดทาง..และหลงทาง..อยู่ในความมืดนั้น.... .

่     

     สักวันหนึ่ง..เธอจะรู้ว่า..ครูรัก..
     สักวันหนึ่ง..จะประจักษ์..ในศักดิ์ศรี..
     สักวันหนึ่ง..เธอจะรู้..ถึงความดี..
     ที่ต้องมี..ในใจ..ใครทุกคน..

     
      ขอบคุณพี่เลี้ยง..ทุกคน..
     ที่ทำหน้าที่..เพื่อน้อง ๆ
     โดยไม่หวังสิ่งใด..นอกจาก...

      ความเป็น "พี่น้อง สปพ."

  



บางครั้ง..ความสุขของเราก็ต่างกัน..
บางคนมีความสุขเพราะ...ได้เห็นคนอื่น..
บางคนมีความสุข..ที่ได้เห็นตนเอง..
แต่บางคนหาควาสุข..ให้กับตนเองไม่ได้..
แล้วความสุข..ที่จริง ๆ อยู่ที่ใดกันหนอ...
ใคร..จะให้คำตอบได้......

 

คงเป็นเพียงเรื่องราวบางส่วน...ที่นำมาให้ได้สัมผัสได้...
แต่สิ่งที่ทุกคนเรียกว่า.."คุณธรรม" มันไม่ได้เกิดมาแต่..
การกระทำ หรือคำพูด ที่ประดิษฐ์มาให้สวยหรู...
แต่สิ่งนั้นมันเกิด..ภายใน.."ใจ" ..ของเราต่างหาก...

    

     ถึง.. ศิษย์ทุกคน..

       เมล็ดพันธ์ที่จำเป็นที่ต้องปลูก
      ลงบนผืนแผ่นดินนี้ที่สุด...
      คือ "เมล็ดพันธุ์แห่งความี"
      คนี อาจจะไม่ใช่คนเก่ง
      ไม่ใช่คนร่ำรวย สวย หล่อ
      แต่คนดี คือ รู้จักรักษาคุณค่า
      ของความเป็นคน ...
      และรักษา การปฏิบัติตน
       ตามหน้าที่ที่ ถูกต้อง..ดีงาม
      

 

     ฉันมองเธออยู่ ณ จุด ปลาย
     ของทางที่ทอดยาวและไกล
     ฉันพยายามมองเธอ...
     เพื่อจะหาทางช่วยเยียวยา
      แต่เธอกลับเดินหนีฉันไป
     พร้อมกับบอกว่า...
      ความดีไม่มีแล้ว..ในโลก
      ฉันอยากบอกเขาเหล่านั้น
      เหลือเกินว่า...
      ถ้าเธอไม่ทำแล้ว..ความดี..
     จะเกิดขึ้นแต่ไหนกัน...???

 
สำนักปฏิบัติธรรมอุทยานธรรมดงยาง ต.คลีกลิ้ง อ.ศิลาลาด จ.ศรีสะเกษ ๓๓๑๖๐
www. Phradongyang.com      E:mail    Phradongyang@hotmail.com
กลับหน้าหลัก