"ปลายฝน..ต้นหนาว...สกุณา..ปักษา..ต่างโผผิน..บินออกจากรวงรังแห่งตน..ต้นไม้ใบหญ้าสดซื่น(ชื่น) เขียวขจี
ไปทุกหย่มหญ้า..หัวระแหง..ลมหนาวพลัดกลิ่วๆ .. มาทางทิศอุดร.เป็นเครื่องบอกเหตุว่า..กำลังจะผ่านพ้นไป
อีกปี..พรรษานี้มีเรื่องราวดีดี..เกิดขึ้นที่นี่ (ดงยาง,ดงก้าว) มากมาย ทั้งครูบาอาจารย์ที่ดี..ลูกศิษย์ลูกหา..ที่ดีดี(มัง)
ญาติโยมที่ดีดี..ญาติธรรมที่ดีดี..ถึงแม้ฝนฟ้าจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่..แต่ก็มีใจดีดีเข้าไวก็แล้วกัน..."
"...โลกหมุนรอบมาจนถึงวันนี้...เราต่างวิ่งไขว่ขว้าหา..อะไรกันบ้าง...แต่ชาวดง..ต่างใฝ่หาสันติวรบถ..สังคม
ภายนอกว้าวุ่น..ด้วยแรงแห่งความทะเยอทะยานอยาก..จนโลกลุกเป็นไฟ...ต่างแก่งแย่งแข่งขัน..ว่าใครจะดีกว่า
สุดท้าย..และท้ายสุด..ก็ไม่มีใครดีกว่ากันทั้งนั้น..เพราะแต่ละคนคอยรับใช้กิเลสของตนอย่างโงหัวไม่ขึ้น...น่า
คิดว่า..เราต่างแข่งกันมีอำนาจ..แต่สุดท้ายเราก็ตกอยู่ภายใต้อุ้งเท้าของกิเลส..เต็มตัว....เต็ม_ีน.."

"..พรรษานี้..ชาวบ้านคลีกลิ้ง..ก็ยังคอยใส่บาตรในเวลาเช้าตามเดิม..คอยที่จะเอาบุญเติมใส่เจ้าของ..ไม่ว่าจะ
เข้า หรือ ออก ก็เ ป็นกิจวัตรประจำวันของคนดีดีเหล่านี้.. การให้..ถือว่าเป็นอุดมมงคล..กิจอันเป็นไปเพื่อการ
สละ ปล่อย วาง น่าสงสารกิเลสเหมือนกันนะ..ถ้ามีคนพันธุ์นี้มากๆ .. ไม่รู้กิเลสจะไปอยู่ที่ไหน..."
"..พระสงฆ์..ก็ทำหน้าที่ตามเดิม..ตื่นแต่ดึก..ลุกแต่เช้า..มาสร้างบารมีแห่งตน..มองดูแล้วก็หวนหวย..พระหนุ่ม
สามเณรน้อย..ผู้มีวัยอันสนุกสนาน..กลับมาทรมานตนอยู่ในสมณวิสัย..สงบ ระงับ (ไม่ทำตามใจตน)
ดูแล้วท่านคงลำบากกับการอดทน อดกลั้น..แต่คิดอีกที..นี่ซิเรื่องไม่ธรรมดา..ที่เป็นหน้าที่..ตามแนวปรารภของ
พระอาจารย์.."สร้างพระให้เกิดคุณค่า......."...

"..คืนออกพรรษาที่ผ่านมา..มีกิจกรรมตามธรรมเนียมประเพณีของชาวอิสาน..ที่ทำกันตามฮีตครองแบบแผน
อันดีงาม..คืนนี้ชาวบ้านต่างก็นำปราสาทผึ้ง..มาถวายพระที่วัด..ชาววัด(พระสงฆ์) ก็มารวมกันที่วัดศรีมงคล
ที่ถือว่าเป็นศูนย์รวม...ของชาวบ้านคลี กลิ้ง พิธีการแบบเรียบง่าย..ไม่มีมหรสพ .. มีแต่เสียงสวดสาธยายพุทธมนต์
และเสียงศีล เสียงธรรม อาจจะมีเสียง พลุ ดังมาเป็นครั้งคราว..จากเด็กๆ ที่ต่างสนุกสนานวิ่งไล่กัน..ตามประสา
หนุ่มสาว คนเฒ่า คนแก่ ต่างมาร่วมรักษาฮีต..ของบ้านของเมืองกันเต็มลานวัด..นี่แหละงานบุญ...ที่เป็นบุญ.."

"....ภาคเช้า..ก็มีการทำบุญตักบาตร..ที่วัด..ถือว่าวันนี้เป็นวันเทโวโรหณะ..วันที่พระพุทธเจ้าเสด็จลงจากดาวดึง
โลกสวรรค์..หลังจากไปโปรดพุทธมารดา...เป็นวันที่เรียกว่า วันพุทธเจ้าเปิดโลก..คือทั้งสามโลกเห็นกันหมด
...ปีนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไป..ตามอำนาจของธรรมชาติ..ฝนอาจจะไม่ตกเท่าความต้องการ..คนพาลก็กำลังมีอำนาจ
ธรรมชาติพากันลงโทษมนุษย์..แต่ที่สุดแล้ว..เราก็หนกฎของความเป็นจริงไม่ได้..ใครทำดีก็คือดี ใครทำชั่วก็คือ
ชั่ว...เดินไปเหยียบ_ี้หมา..คุณก็ต้องรีบสะบัดออก..หรือคุณจะทนเหม็นอยู่อย่างนั้น..นี่คือ ..ปถุ..ธรรมดา..
เราต่างรีบเร่งกันเถอะ..วันนี้เรายังมีชีวิตอยู่..แต่ใครจะไปรู้ว่าพรุ่งนี้จะมีแสงตะเวน..ให้เราได้เห็นหรือไม่..."