อุทยนานธรรมดงยาง...
กว่าจะเป็น อุทยานแห่งธรรม อย่างทุกวันนี้....หลายกำลัง กลายเป็นพลัง ทั้งพระภิกษุสงฆ์สามเณร ญาติโยม สาธุชนที่มีความศรัทธา ตั้งใจ ทุ่มเท เสียสละ ต้องอดทน ต่อสู้ กับอุปสรรคมากมาย ซึ่งทุกสิ่งที่เกิดขึ้นก็หล่อหลอมให้เป็นวันนี้ ถึงแม้จะไม่ยิ่งใหญ่ อลังการ แต่เราก็ตั้งใจ...ภูมิใจ ในฐานะของเรา และจะก้าวเดินต่อไป ด้วยใจที่ศรัทธา เพื่อถวายเป็นพุทธบูชาแด่พระศาสดา...ให้ดั่งสมเจตนาที่ว่า.

---

หมอกบาง ๆ ยามเช้าก่อนที่..ตะเว็นจะโผล่จาก
ขอบฟ้า...ตีสาม เสียสัญญาณดังขึ้นแล้ว....
หลายคนเหนื่อยล้าจากการทำงานมาทั้งวัน
หลายคน..เจ็บป่วยด้วยใช้งานร่ากายเกินโคต้า..
แต่สุดท้าย..เราต่างก็รู้ว่า..คุณค่า..และหน้าที่..
มันต้องดำเนินไปด้วยกัน..อย่างแยกไม่ออก..
   แม้จะต้องต่อสู้..กับอำนาจของกิเลส..มารที่คอยกดหัวเราไว้..สู้..สู้..ปลอบใจตนเอง...แล้วลุกขึ้น
   ไปนั่งสมาธิ..เดินจงกรมกัน..ในท่ามกลางราตรีที่ยืดยาว...ใกล้สว่างแล้ว...!!!

เมื่อฝนหลั่งลงมาห่าใหญ่...

ก็ทำให้ป่าใหญ่ชุ่มเย็น..วันนี้..
ก็เลยมีความงามมาประดับดงยาง
โดย..อำนาจความยิ่งใหญ่ของธรรมชาติ
สร้างสรร แต่งแต้ม..ป่าด้วยดอกไม้ป่า
ที่ดูไร้ค่า..แต่งดงามตามค่าที่แท้จริง
ของมัน...แล้วคุณล่ะ..
มีอะไร..จะอวด..ให้โลก.นี้ได้เห็น...
    นาอายนะ...!! ถ้าแม้..เรายังสู้ดอกไม้ป่า..ยังไม่ได้...

้่     

    รปภ. ประจำดงยาง...
    ไมโล...เจ้าหมาแก่...ที่เคยเป็นหัวโจกตัวสำคัญ..ถ้าจะถามถึงประวัติ..คงต้อง
    เล่ากันหลายวัน..มาอยู่ดงได้ก็เพราะความเมตตา..มันเกือบโดนชาวบ้านฆ่า
    ก็ดันไปกัดวัวเขา..พอโดนทำร้ายก็เลยวิ่งหนีมาอยู่ดงยาง...ตั่งแต่บัดนั้นมันก็
    ไม่ซ่า...!!!อีกเลย..กลับตัวกลับใจเป็นหมาดี..ประจำดง...

ช่างใหญ่...ดงยาง..
ยังเป็นกำลังสำคัญ .. ของดงยางโยมบ้านคลีกลิ้ง.. พ่อใหญ่
แม่ใหญ่..ต่างร่วมมือร่วมใจกัน..ทำในส่วนที่ตัวทำได้..
แม่ใหญ่ก็เตรียมมา..ปัดกวาด..ล้างถ้วย ล้างชาม พ่อใหญ่ก็ช่วยกันออกมาเตรียมโรงครัว ฝ่าฟิ้น..เผาถ่าน ..
ร่วมถึงสถาปนึก..ของดงยางงานนี้ก็มาร่วมทำ
ห้องน้ำ..ที่เจ้าภาพถวายไว้..เพื่อเป็นประโยชน์ต่อไปแก่ดงยาง..ง.

บางครั้ง..ความสุขของคนอาจได้มาจากหยดเหงื่อในการทำงาน....
บางคนมีความสุขเพราะ...ได้เห็นคนอื่น..ทำความดี...
บางคนมีความสุข..ที่ได้เห็นตนเอง..มีคุณค่าอย่างใดอย่างหนึ่ง..
แต่บางคนหาควาสุข..ให้กับตนเองไม่ได้..มัวแต่นั่งคิดอยู่..
แล้วความสุข..ที่จริง ๆ ทำไมเราไม่ทำมันให้เกิดขึ้น.....
คำตอบอยู่ที่..สองมือ...สองเท้า.....ก้าวไปหามัน... ความสุข..
ความสุขโลกีย์มีได้ชั่วคราว...ความสุขที่ยืนยาวต้องเข้าหาศีล.เข้าหาธรรม..

...วันที่ ๗ มิถุนายน ๕๑.. จองไว้ก่อน..
และแล้ว ก็เหลืออีกไม่กี่วันแล้วกับงานปริวาสใหญ่ของ"ดงยาง" ป่าใหญ่แห่งนี้ก็จะคลาคล่ำไปด้วยพระภิกษุ สามเณร
อุบาสกอุบาสิกา ผู้ใฝ่ในธรรม เข้ามาพักอาศัย เย็นนี้ (เวลาปัจจุบัน) ออกเดินสำรวจป่าดูความเรียบร้อยและเก็บภาพบรรยากาศ
ก็เจอเข้ากับ..สิ่งนี้.. เห็นทีแรกนึกว่าใครมาฝังอะไรไว้ (มองไกลๆ) พอเข้ามาใกล้อ้าว..!!! ใครกันมาสัมปทานที่ดงยางซะแล้ว
ก็เป็นอีกความสุข..ในเรื่องเล็ก ๆที่เราพอจะเก็บมาฝากได้.. ดูแล้ว ก็รีบมานะครับ..เดี๋ยวโดนจองที่หมดแล้ว..จะเสียใจ...

การทำงานแข่งกับเวลา..ต้องขอใช้คำนี้จริง ๆ
ทั้งพระ ทั้งโยม ต้องแข่งกันทำงานตั้งแต่เช้า
กว่าจะเลิกก็เกือบค่ำทุกวัน.. สรงน้ำเสร็จก็มา
ร่วมกันทำวัตรเย็น.. กว่าจะได้พักพอถึงกรด
ล้มตัวลง..ก็หลับเป็น "ตาย" ตีสามก็ตื่นขึ้นมา
ทำความเพียรกันต่อ..น่าสงสารแต่ก็เป็นสิ่ง
ที่เราต้องทำ..แข่งกับความเจริญของสังคม..

คงเป็นเพียงหยาดเหงื่อเพื่อ..อะไรบางอย่างที่มีค่าต่อจิตใจ
เบื้องหลังความสำเร็จ เบื้องหลังสถานที่ที่พร้อมสรรพ
เบื้องหลังความสบายของผู้ที่มา...เบื้องหลังกองฟางและ
ซางข้าว...คือบุคคลเหล่านี้..ที่ทำงานเพื่อศาสนา เพื่อส่วน
รวม...อีกมากมายหลายอย่างที่บอกเล่าได้ไม่หมดสิ้น..
แต่ขอขอบคุณด้วยใจจริง ๆ..กับครูบาอาารย์ที่ร่วมทำมือ

- แม้แต่เจ้าแมว...ก็มาช่วย (ป่วน) เต็มที่สุดท้ายก็
ไปไม่รอด..คันเป็นลิงน้อย..ต้องวิ่งมาอาบน้ำ
สวนเจ้าไมโลวันนี้ก็ทำหน้าที่..นั่งให้กำลังใจ
อย่างรู้หน้าที่...พระไม่เลิกไมโลก็ไม่ยอมกลับ
นี่ซิรักกันจริง.... 5555""
สุดท้าย..งานนี้โยมในบ้านใจดี..พาส้มตำรสเด็ด
กับก๋วยจั๊บที่อร่อยที่สุดในจักวาลมาถวายเพลพระ
เหมือนรู้ว่า..กองทัพต้องย่างด้วยพุง.นี่แหละหนา

เห็นความมุ่งมั่นที่จะทำ..เพื่อต้อนรับแขกที่จะมาร่วมงาน
ก็อดคิดไม่ได้ว่า..ใครจะรู้ไหมนะว่าเรา..กำลังทำทุก-
อย่างเพื่อความสะดวกของท่านให้มากที่สุด...
ที่นี่อาจจะไม่มีในสิ่งที่ท่านอยากได้..หรือสนองความ
ต้องการของท่านได้ทั้งหมด..เพราะเราเชื่อว่า..
บุคคลที่จะมาที่นี่นั้น..จะต้องได้รับการคัดสรรจากจิตใจ
ของผู้ที่มาอยู่แล้ว..เราหวังเพียงว่า...ท่านจะมา..ที่นี่..

๙ มิถุนายน เรื่องดีดี..วันนี้ที่ดงยาง...
เช้านี้กับเรื่องราวดีดี..ที่เกิดขึ้น..ณ อุทยานธรรมแห่งนี้...
ด้วยคำปรารภของพระอาจารย์จรัญ อนงฺคโณ ที่ต้องการทำบุญอุทิศ
พระราชกุศลแด่ สมเด็จพระพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา ฯ
จึงแจ้งข่าวให้กับ ผู้สนใจ ที่จะถวายพระราชกุศลในครั้งนี้ ..
และในช่วงเดียวกัน..ก็มีงานปฏิบัติธรรมปริวาสกรรม
จึงเป็นโอกาสดี...ที่จะได้ร่วมกันในปีนี้....

ที่นี้......ไม่ได้มุ่งหวังผลประโยชน์เอกลาภจากท่าน
แต่ที่นี้ต้องการที่จะให้ประโยชน์กับท่านด้วยธรรม
ท่าน..... ! ไม่ต้องห่วงว่าจะให้อะไรกับที่นี้..
แต่ท่านจงคิดว่าจะได้อะไร ที่มีคุณค่าจากที่นี้...
ขอท่านจงสบายใจ .

พระดงยาง มีบทกลอน เที่ยวสอนสั่ง
มีความหวัง ทั้งตั้งใจ ในกุศล
จากเรื่องราว ร้อยทำนอง ช่วยบันดล
ก่อเกิดผล ให้เข้าใจ ในพระธรรม.
เขียนกลอนธรรมนำพาหากุศล
ช่วยบันดลให้เข้าใจในเนื้อหา
ทั้งซาบซึ้งคล้องจองเกิดปัญญา
อิ่มอุราสุขใจในบทกลอน.