การทำดี เพื่อความดีนั้นมีน้อย .. ทำนิดหน่อยก็โอ้อวด คนทั้งหลาย.. ว่าตนเองทำแต่ดีมีมากมาย.. เที่ยววุ่นวายว่าคนอื่นไม่ทำดี..1
ประมวณภาพย้อนหลังงานปริวาส..ประจำปี 2551 วันที่ 12 มิถุนายน


อุทยนานธรรมดงยาง...
เป็นเช้าที่สดใสเช่นทุกเช้าที่ผ่านมา
เมือคืนมีฝนตกลงมาอย่างหนัก
เหมือนกับว่าเทวดาจะมาอนุโมทนา
บุญใหญ่กับพระสงฆ์และญาติธรรม
สาธุชนที่เดินทางมาร่วมปฏิบัติธรรม
ในงานปริวาสกรรมประจำปีของอุทยานธรรมดงยางซึ่งก็เริมงาน
วันนี้เป็นวันแรกหลังจากที่คณะสงฆ์ดงยางและญาติโยมบ้านคลีกลิ้ง
ได้ช่วยกันเตรียมงานกันมาหลายวัน..ขณะนี้ที่ดงยางก็มีพระคุณเจ้า
มาแล้วประมาณ 200 รูปและยังเดินทางมาเรื้อยๆตลอดทั้งวัน
แต่ก็ไม่แน่ใจว่าจะมีเท่าไรเพราะปีนี้หลายรูปกว่าจะตัดใจจาก ยูโร
มาปฏิบัติธรรมเข้าอยู้ปริวาสได้ก็คงยากซะหน่อย..ท่านพระอาจารย์
ก็ได้ปรารกเล่นๆว่า..เอ..ปีนี้ เราจะสู้กระแสยูโรเค้าได้รึเปล่านะ..

...คนบางคนเริ่มต้นโดยการ..ยากได้..ยากมี..ยากเป็น
แต่คนบางคนเริ่มต้น ยามเช้าโดยการให้..ผู้ให้จิตย่อมเบา
การให้ทานเป็นการสระความโลภออกจากจิตจากใจตัวเอง
..การใส่บาตร..บางคนมองว่าเป็นเรื่องสิ้นเปลืองแต่บางคน
กลับมองว่าเป็นเสบียงที่ต้องเก็บไว้ยามเมื่อเรายังมีแรงทำเอง
..ขออนุโมทนากับชาวอำเภอราษีไศลทุกท่านทีร่วมบุญกับคณะสงฆ์หมู่ใหญ่
ในเช้าวันนี้..ตัวอย่างดีๆมีค่ากว่าคำสอนเสมอ...




.....ถ้าคุณกำลังมองหาสิ่งดีๆให้กับชีวิต..ถ้าคุณยังไม่รู้จะทำอะไรต่อไป
....ทันที่ที่ลืมตาตื่นขึ้นของทุกๆเช้า..จงคิดไว้เสมอว่า..เราโชคดีแค่ไหนแล้ว
..ที่ยังมีชีวิตอยู่..ในประเทศเรามีคนตายนาทีละ 2 คนเป็นอย่างน้อย
ในขณะที่เราหลับอยู่มีหลายคนตื่นและทำงานของเค้าไป..บางชีวิตเกิดขึ้น
บางชีวิตก็เจ็บป่วย และ บางชีวิตก็ตายลง..ถ้าคุณยังมีลมหายใจนั้นแสดงว่า
คุณคือผู้โชคดี....จงใช้ความโชคดีของคุณสร้างความดีต่อไป
ลองสอนตัวเองบ่อยๆทันทีที่ตื่นขึ้น..วันนี้เราจะให้อะไรใครได้บ้าง
อย่าคิดว่าเราจะเอาอะไรจากใครได้บ้าง..คิดบ่อยๆทำบ่อยๆจนกลายเป็น
ความเคยชิน..จากความเคยชินจะกลายเป็นนิสัยในที่สุด.....
       
 


...บางครั้ง..ความสุขของคนอาจได้มาจากหยดเหงื่อในการทำงาน....
บางคนมีความสุขเพราะ...ได้เห็นคนอื่น..ทำความดี...
บางคนมีความสุข..ที่ได้เห็นตนเอง..มีคุณค่าอย่างใดอย่างหนึ่ง..
แต่บางคนหาควาสุข..ให้กับตนเองไม่ได้..มัวแต่นั่งคิดอยู่..
แล้วความสุข..ที่จริง ๆ ทำไมเราไม่ทำมันให้เกิดขึ้น.....
คำตอบอยู่ที่..สองมือ...สองเท้า.....ก้าวไปหามัน... ความสุข..
ความสุขโลกีย์มีได้ชั่วคราว...ความสุขที่ยืนยาวต้องเข้าหาศีล.เข้าหาธรรม..

 

 

ที่นี้......ไม่ได้มุ่งหวังผลประโยชน์เอกลาภจากท่าน
แต่ที่นี้ต้องการที่จะให้ประโยชน์กับท่านด้วยธรรม
ท่าน..... ! ไม่ต้องห่วงว่าจะให้อะไรกับที่นี้..
แต่ท่านจงคิดว่าจะได้อะไร ที่มีคุณค่าจากที่นี้... ขอท่านจงสบายใจ .

พระดงยาง มีบทกลอน เที่ยวสอนสั่ง
มีความหวัง ทั้งตั้งใจ ในกุศล
จากเรื่องราว ร้อยทำนอง ช่วยบันดล
ก่อเกิดผล ให้เข้าใจ ในพระธรรม.
เขียนกลอนธรรมนำพาหากุศล
ช่วยบันดลให้เข้าใจในเนื้อหา
ทั้งซาบซึ้งคล้องจองเกิดปัญญา
อิ่มอุราสุขใจในบทกลอน.

สำนักปฏิบัติธรรมอุทยานธรรมดงยาง ต.คลีกลิ้ง อ.ศิลาลาด จ.ศรีสะเกษ ๓๓๑๖๐
www. Phradongyang.com      E:mail    Phradongyang@hotmail.com
กลับหน้าหลัก