อุทยนานธรรมดงยาง...
นี้ก็วันที่สองของงานแล้ว เช้านี้ เสียงระฆังดัง
ตั้งแต่ ตีสองสี่สิบห้า เช่นปกติของทุกๆวัน
จะต่างไปก็คงวันนี้มีคนตื่นมาร่วมกันปฏิบัติ
ที่ลานธรรมมากเป็นพิเศษ จนถึงตอนนี้
มีพระมาร่วมปฏิบัติทั้งหมด 467 รูป
แบ่งเป็นพระอาจารย์กรรม 60 รูป พระปริวาส 399 รูป สามเณร 9 รูป
มีสามเณรมาจากประเทศลาว 2 รูป ญาติธรรมอุบาสกอุบาสิกา 380 คน
เช้านี้จึงมีผู้ปฏิบัติร่วม 850 ชีวิต ณ อุทยานธรรมดยาง

..... เบื้องหลังความอร่อยของทุกๆวัน...02.45 เสียงระฆังดังขึ้น
พระคุณเจ้าก็พากันลุกจากการพักผ่อนกายเพื่อมาพักผ่อนทางใจ
มานั่งสมาธิยังลานธรรม...แต่ในอีกอุมหนึ่งของดงยาง
เค้าต้องตื่นก่อนเสียงระฆังเพื่อไปตลาดให้ทันและกลับมา
ปลุงอาหารตรียมถวายพระคุณเจ้า.. บางครั้งเราเองก็ลืมนึกไป
เราเห็นแค่ว่า 09.00 อาหารพร้อมอยู่บนโต๊ะเรียบร้อยแล้ว
แต่ก่อนหน้านั้นเราไม่ได้นึกถึงเหมือนลูกที่บางทีก็ลืมไปว่า
พ่อแม่ลำบากอย่างไรเค้าจะรู้เพียงเช้ามาเค้ามีเงินไปโรงเรียน
แต่เค้าอาจจะลืมไปว่าเงินนั้นพ่อแม่ต้องแลกมาด้วยหยาดเหงื่อ

วันนี้ได้เดินเข้าไปในครัวสิ่งที่เห็นคือ ใบหน้าที่แช่มชื่นเบิกบาน รอยยิ้ม เสียงพูดจาหยอกล้อกันตามประสาชาวบ้าน
ปนกับคราบเหงือจากเตาไฟ มือที่ยังถือตะหลิว ต่างสาระวนกับงานของตน ลองถามดูว่าเมื่อเช้าตื่นกี่โมง
เสียงตอบพร้อมทั้งรอยยิ้มว่า ตีสอง ..ทำไมคนเหล่านี้ถึงดูมีความสุขนักทั้งๆที่ตื่นเช้าขนาดนั้น
ทำไมเค้าดูไม่เหน็ดเหนือยเลยทั้งๆที่งานก็ออกจะหนัก...คำตอบคงมีแค่อย่างเดียวนั้นคือ บุญ..ถ้าคุณมาเห็นภาพพระ 467 รูป
สามเณร 9 รูป ญาติธรรมอีก 380 คน นั่งปฏิบัติกันในลานธรรมตั้งแต่เช้าตรู่ คุณจะรู้ว่าทำไมเค้าจึงไม่เหนื่อย....

    
""" เก็บมาฝากเล็กๆน้อยๆของวันนี้ก็คือ..หมาสองตัว..ตัวด้านขาวสุดผู้ที่เคยมาดงยางย่อมรู้จักดี เค้าคือไมโล
เป็นเพื่อนที่แสนดีของพระดงยาง มีพระเคยเขียนหนังสือเกียวกับเรื่องราวความเป็นมาของไมโลกำลังรอตีพิมพ์
ครั้งหนึ้งเค้าเคยนิสัยเสียแต่พอมาอยู่กับพระนานเข้าก็กลายเป็นหมาที่ใครเห็นก็อดหยอกล้อเล่นด้วยไม่ได้
ส่วนตัวด้านขาวมือ คือเจ้าแป็บซี่ เป็นหมาที่แม้จะเกิดอยู่ในวัดศรีมงคล(วัดบ้านคลีกลิ้ง) แต่นิสัยกลับต่างไป
เป็นหมาที่เอาแต่ใจตัวเองมากมาย..ถ้าถูกใจเค้าก็จะมาเล่นด้วยแต่ถ้าเล่นแรงหรือเค้ารู้สึกเจ็บเมื่อไร
เค้าจะกัดทันที เคยมีพระหลายรูปไม่รู้ไปเล่นด้วยแล้วโดนกัด ในงานที่มีพระมากันมากแบบนี้ เราก็เลย
ต้องทำป้ายคล้องคอ ว่า ...อย่ามายุ่งกับผม... ให้ซะเลย...