พุทธปรัชญา
...
ความงดงามของหลักธรรมคำสอนของ
องค์พระศาสดาที่หยั่ง รากฝังลึกลงในจิตใจ
ของพุทธสาสนิกชนเป็นเครื่องขัดจิตเกลาใจ ให้ตั่งมั่นอยู่ในคุณงามความดี... เตือนใจตนคนเป็นพระ
ี....ชีวิตพระต้องหัดละตั้งแต่บวช
และหัดสวดควบคู่ดูแข็งขัน
เอาพระธรรมนำมาศึกษากัน
ให้มุ่งมั่นตรงทางอย่างถาวร
เราเป็นพระอย่าตะกละให้เกินเหตุ
ไม่ใช่เปรตเดินดินหมิ่นคำสอน
พุทธองค์ทรงสั่งให้สังวร
อย่าหลอกหลอนให้ได้มาว่าสำคัญ
ท่านมีบุญอยู่กับมืออย่าถือปล้น
ใครบางคนเขาไม่รู้ดูสงสาร
แต่บางทีเขาให้มาเพราะรำคาญ
เลยทำทานท่านมาโอ้ว่าบุญ
..เมื่อได้บวชพึงรู้ว่าจะสละ
เพียรลดละนำพาหากุศล
เป็นผู้นำหาคุณค่าความเป็นคน
อย่าหลงกลกิเลสเหตุวุ่นวาย
เมื่อบวชมาจงคิดว่าบวชอุทิศ
ทั้งชีวิตมอบให้พระศาสนา
เดินตามทางที่ถูกต้องอย่างสัมมา
เรียนรู้ค่าในการบวชอวดพระธรรม
อย่าอวดยศอวดลาภหาบกิเลส
จะเป็นเหตุให้หลงทางห่างมรรคผล
ไม่รู้ค่าในการบวชอวดผู้คน
แล้วสับสนเป็นคนเปล่าไม่เข้าธรรม....
............. อนงฺคโณ ภิกขุ..........
ความเชื่อหรืองมงาย
... หากย้อนมองให้ลึกซึ้งแล้ว ..
เราทุกคนต่างมีสิ่งล้ำค่าอยู่ใกล้ตัว
จนดูเหมือนว่าเป็นสิ่งที่ไม่สำคัญ..
เพราะความเคยชิน ชินชาต่อ
การดำเนินชีวิต
แม้เราจะรู้ว่ามันคือสิ่งสำคัญแต่บางครั้ง ก็ดูเหมือน
เราไม่ให้ความสนใจ จนกว่าวันหนึ่งเราต้อง
สูญเสียมันไปจริงๆ
เราจึงพยายามใฝ่ขว้า
มันไว้อย่างที่สุด...แม้ไม่อาจจะยึดยื้อมันไว้ก็ตาม
....บวชดีที่สุด...
ชีวิตพระอิสระไม่มีคู่..
การเป็นอยู่ก็ง่ายๆอย่างที่เห็น
แต่มากล้นด้วยคุ่นค่าถ้าอยู่เป็น..
ไม่รำเค็ญเป็นขี้ข้าหาเลี้ยงใคร
อย่าสึกไปให้เขาด่าหนาท่านเอย..
ถึงไม่เคยอดทนไว้รอชาติหน้า
ในชาตินี้ถวายให้พระสัมมา...
หวังไว้ว่าพบมรรคผลพ้นทุกข์ เอย
..การมีชีวิตอยู่อย่างคนธรรมดา..แต่ถูกต้องมีคุณค่าดีกว่าอยู่รวยล้นฟ้า..แต่ขาดคุณค่าของความเป็นคน..